تبليغاتX
دلتنگي هاي مريم تنها

سلام ياران همراه

 

سال خوب و پر احساسي را براي همه ي دوستان آرزومندم

ديروز روز تولدم بود . به قول سيد مهدي جليلي : انگشتهايم را روشن مي كنم .

 

                                          تولدم مبارك

 

اين غزل هم به ياد ليلاي كوچه ي اتحاد كه هرگز ...

 

 

 

لبخندهاي سرخ ت يادم نمي رود  وقتي كه سبز مي شوي از پشت نردبان

 

من بيقرار لحظه ي ديدار بودم و  تو بيقرار مادر و همسايه هايمان

 

يك پشت بام بود و من و دستهاي تو، يك پشت بام لذت دوران كودكي

 

پيمان كودكانه ي ما زير نور ماه  (( مثل ستاره در شب تنهايي ام بمان ))

 

ديدارهاي مخفي ما شكل مي گرفت  يا در مسير مدرسه يا در غروب پارك

 

حتي امامزاده شهر عاشقانه بود  وقتي كه پنج شنبه من و تو قدم زنان ...

 

                                         ***

 

شبهاي پرستاره ي ما بي صدا گذشت ، تصوير پشت پنجره هامان سياه شد

 

دنيا به عشق بازي ما غبطه خورد و بعد ، خنديد موذيانه به پايان داستان

 

دنيا سكوت كرد و من و تو جدا شديم  مثل هبوط آدم از انديشه ي خدا

 

يكباره با علامت ممنوع سايه ها  تعطيل شد تمامي پرواز هايمان

 

                                        ***

 

من سالها به خاطر آن لحظه هاي داغ  هي صفحه صفحه خاطره ها را گريستم

 

تو مثل كوچ ساده و هر سال ِ چلچله  رفتي به ميهماني آغوش ديگران

 

حالا هنوز كوچه ي دلگير اتحاد  زل مي زند به غربت مردي كه سالهاست

 

تنها نشسته كه شايد ز دور دست  ليلاي او بيايد و دستي تكان تكان

 

 

 

                                                                         شاد و پیروز باشید

 

 

+ نوشته شده توسط سید جواد طباطبایی ( تنها ) در یکشنبه 1387/02/01 و ساعت 20:7 |
 

 

این قصه ی  عجیب کماکان شناور است

مانند خون که در رگ انسان شناور است

 

این قصه ،قرن هاست که تبدار لحظه هاست

حتی میان فصل زمستان شناور است

 

بعد از هزار سال ،هنوز این حماسه بر-

لبهای چوب خورده ی انسان شناور است

 

در دور دست دشت ،دو تا دست تشنه لب

در ذهن خاک های بیابان شناور است

 

آری هنوز ،زخم قدمهای کودکان

بر روی خارهای مغیلان شناور است

 

پیراهن حسین که پامال گرگ هاست

از کربلا به جانب کنعان شناور است

 

سرهای افتخار به دامان نیزه ها

خورشید، نیزه نیزه ،درخشان شناور است

 

حتی گلوی پاره غزلواره ی خداست

بر روی نیزه آیه ی قرآن شناور است

 

این قصه ی عجیب به پایان نمی رسد

....................................

 

+ نوشته شده توسط سید جواد طباطبایی ( تنها ) در شنبه 1386/10/22 و ساعت 23:34 |

Javascripts



welcome welcome